સકારાત્મકતાનો ચેપ આખી દુનિયામાં ફેલાવો જોઈએ

સકારાત્મકતાનો ચેપ આખી દુનિયામાં ફેલાવો જોઈએ

 

વ્યક્તિના જીવનમાં ભાષા એ મહત્ત્વનું ઘટક ગણાય છે. પોતાની ભાષાને જે રીતે વ્યક્ત કરીને અન્ય વ્યક્તિ સુધી તે લાગણીને પહોંચાડવી જરૂરી છે. પ્રાદેશિક અને રાષ્ટ્રીય ભાષાની સાથે મનની ભાષા આવડવી પણ જરૂરી હોય છે. મનની ભાષા એટલે તમે જે ફીલ કરો છો તે જ ફીલિંગ અન્ય વ્યક્તિ સુધી પહોંચાડવી. ઘણી વાર આપણું મન ઉદાસ હોય, પણ આપણે નિકટની વ્યક્તિ સમક્ષ તે લાગણીને વ્યક્ત ન કરી શકીએ તો તેનો ઉકેલ આવતો નથી અને વ્યક્તિ અંદરોઅંદર ઘૂંટાયા કરે છે. આવું થવાથી અંદર રહેલી સકારાત્મક ઉર્જાને માઠી અસર થાય છે.

મારા ક્લિનિકમાં 25 વર્ષનો છોકરો સાંભળી ન શકતો હોવાની ફરિયાદ લઈને આવ્યો હતો. તેની કરિયાણાની દુકાન છે અને ઘોંઘાટવાળા વિસ્તારમાં ગ્રાહકો આવે તો તે બરાબર સાંભળી શક્તો નથી. અમે તેનું શ્રવણ પરિક્ષણ કર્યું. આ ટેસ્ટ ત્રણ અલગ ભાષાઓમાં કર્યો હતો. દરમિયાન મેં નોંધ્યું કે તેને ઓવરથિંક કરવાની આદત છે. જો ભૂલ થાય તો તેને ગમતું નથી અને તેની સાંભળવાની ક્ષમતા ઓછી થઈ જા છે. તેની સાથે ગહન ચર્ચા કર્યા બાદ જાણવા મળ્યું કે યુવકને ક્રિકેટ રમવાનો શોખ હતો. ભણવામાં નબળો હતો એટલે ફેમિલીનો વ્યવસાય હતો તેને સંભાળવાની જવાબદારી માથે નાંખવામાં આવી હતી. પરિવાર પાસે જીવન જીવવા માટે નાણા હોવાથી પ્રેરણાનો અભાવ હતો. તેને કંઈ કરવાનું મન થતું નહોતું. મેં તેને કહ્યું કે, પોતાની જાતનું વિશ્લેષણ કરીને તમારામાં જો વિટામિન્સનો અભાવ હોય તો તેના પર કામ કરો, પણ સૌપ્રથમ તમારી જાતને સમજો. ઓવરથિંક કરવાથી કંઈ થશે નહીં. તમારા મનને તમને ગમતી વસ્તુઓ તરફ વાળવાનું શરૂ કરો તો તમે અન્ય લોકો સાંભળતા નથી કારણ કે તમને તે સાંભળવાનું મન થતું નથી. ક્રિકેટ રમો, ટ્રાવેલ કરો અને તમારા મનને ગમે તે પ્રવૃત્તિ કરો. દરમિયાન તેણે કહ્યું કે, તમારી સાથે વાત કરીને મને હકારાત્મક દિશા મળી. આપણે જીવનના દરેક તબક્કે અન્ય લોકોને સાંત્વના આપવા માટે હકારાત્મક ભાષાનો ઉપયોગ કરવાની જરૂર છે. હૂંફના રૂપમાં તમારી હકારાત્મક ભાષા તમારા સંબંધોમાં ચમત્કાર સર્જી શકે છે. તે પછી કોઈપણ સંબંધ હોય, ડૉક્ટર અને દર્દી, માતા-પિતા અને બાળકો, મેનેજર અને કર્મચારી, બોસ અને કર્મચારી, શિક્ષક અને વિદ્યાર્થી, અથવા બે પ્રિય વ્યક્તિઓ વચ્ચેનો હોય, જો તમે એવી ભાષાનો ઉપયોગ કરો છો કે જે અન્ય વ્યક્તિ પર હકારાત્મક અસર કરે છે, તો તે શ્રેષ્ઠ કાર્ય કરે છે. આપણે જે રીતે આપણી ભાષાનો ઉપયોગ કરીએ છીએ તે આપણી સંસ્કૃતિનો રોડમેપ છે.  તેમનો મૃદુ-ભાષી સ્વભાવ, અન્યને માન આપવું, તેમની ઉંમર ગમે તે હોય, અને અન્યને સાંભળવાની રાહ જોતા, તે લોકો અન્ય લોકોના જીવન પર મહત્તમ હકારાત્મક અસર બનાવે છે. પોઝિટિવ એનર્જી ધરાવતા લોકો તેમની આસપાસના લોકોને પણ સકારાત્મક વાઈબ આપે છે, તેથી સકારાત્મકતાનો ચેપ આખી દુનિયામાં ફેલાવો જોઈએ, જેથી નેગેટિવિટીને અવકાશ ન મળે અને લોકો તેમના જીવનમાં સકારાત્મક રીતે પ્રગતિ કરી શકે. તે પછી આધ્યાત્મિક હોય, કરિયરમાં હોય કે પછી પર્સનલ ગ્રોથ હોય.

વાંસળી સાથેનું સંગીત એ સંગીતની ભાષા છે. ભગવાન કૃષ્ણે તેમની આસપાસના તમામ લોકો પર સકારાત્મક અસર ઉભી કરવા માટે ઉપયોગ કર્યો હતો, અને આજ સુધી, તેમની સંગીતની ભાષા આ બ્રહ્માંડમાં રહેતા તમામ લોકોને મંત્રમુગ્ધ કરે છે. એવું કહેવાય છે કે વિવિધ ભાષાઓમાં જીવનની જુદી જુદી દ્રષ્ટિ હોય છે. તમારી પાસે એક ભાષા છે, જે મૌખિક અથવા બિનમૌખિક હોઈ શકે છે; તે સંગીતની ભાષા, પ્રેમની ભાષા અથવા પ્રશંસા અને કૃતજ્ઞતાની ભાષા હોઈ શકે છે. જ્યાં સુધી તે અન્યના જીવન પર સકારાત્મક અસર ન બનાવે ત્યાં સુધી તેનું કોઈ મૂલ્ય નથી. જ્યારે અર્જુન, તેના શ્રેષ્ઠ મિત્ર, તેના પોતાના પિતરાઈ ભાઈ કૌરવો અને તેના પોતાના પરિવાર સાથે લડવા માટે મદદની જરૂર હતી, ત્યારે ભગવાન કૃષ્ણએ ભૂતકાળ અને વર્તમાનની ચર્ચા કરવાને બદલે સકારાત્મકતાની ભાષાનો ઉપયોગ કરતા કહ્યું, શું થયું છે તે વિશે વિચારશો નહીં. થશે, ફક્ત વિચારો કે તમે ધર્મને ટકી રહેવામાં મદદ કરવા માટે તમારું પોતાનું કર્મ કરી રહ્યા છો.

આજના ઝડપી વિશ્વમાં, આપણે ફક્ત સોશિયલ મીડિયાની ભાષા સમજીએ છીએ, પરંતુ લાગણીની ભાષા સમજવામાં ઘણા દૂર છીએ. આપણે ભાષાના બાહ્ય સૌંદર્યથી મોહિત થઈએ છીએ પણ તેની ઊંડાઈ જાણવાનો પ્રયત્ન કરતા નથી. ઘણી વખત, આપણે આપણી ભાષા સાથે હકારાત્મક અસર બનાવી શકીએ, તો તે મૌખિક હોવા કરતાં વધુ અસર કરશે.  

આપણું ઘર પરિવાર જ ખરા અર્થમાં માતૃભાષાનો જીર્ણોદ્ધાર કરી શકવા સમર્થ છે. માતા પિતા અને વડીલો પાસે જ ખરી આશા રાખી શકાય એવી છે જે ખરા અર્થમાં સમર્થ છે માતૃભાષાનું અસ્તિત્વ ટકાવવા માટે. બીજું કડવું સત્ય પણ એ જ છે કે, માતૃભાષાનું ચલણ જે રીતે નામશેષ થઈ રહ્યું છે એ માટે પણ આપણું ઘર પરિવાર જ જવાબદાર છે. જો આપણે એવો આગ્રહ રાખીએ કે આપણું સંતાન માતૃભાષા શીખે તો દુનિયાની કોઈ તાકાત તમને એમ કરતાં રોકી શકે એમ નથી અને આપણો ભારત દેશ તો એ બધી જ ભાષા માટે ખરા અર્થમાં મુક્ત છે પણ આપણે જ એને કોઈ એક કહેવાતી વિદેશી ભાષાના કેદમાં મરવા માટે છોડી દીધી છે.

આપણાં વ્યક્તિત્વ વિકાસમાં માતા- ગુરૂજનો પછી જોઈ મહત્વનુ યોગદાન હોય તો તે માતૃભાષાનું છે . દરેક મનુષ્ય એક ભાષા તો જાણતો જ હોય. ભાષાનું સ્વરૂપ અને સમજવાની રીત ભલે અલગ અલગ હોય પણ ઉદેશ્ય તો વ્યક્તિને ઉત્તમ કક્ષાનું જ્ઞાન પૂરું પાડવાનો જ હોય છે.

કહેવાય છે કે ગામે ગામે બોલી બદલાય પણ એ બોલીમાં પણ જે તે પ્રદેશની રીતભાત અને લહેકો ઉમેરાય છે આથી પણ માતૃભાષા વધુ મીઠી લાગે છે. ખરેખર તો માતુભાષા એક ધરોહર છે અને એની જાળવણી આવનારી કરવા માટે હવે તો ભગીરથ પ્રયાસ જ કરવા રહ્યા કેમ કે નવી પેઢીના ઘણા બધા બાળકો અને યુવાનો માતૃભાષાથી વિમુખ થઈ રહ્યા છે જે એક ચેતવણી સમાન પણ છે. એવું ન બને કે માતૃભાષા માત્ર એક સંભારણું ન બની રહે માટે પણ એની જાળવણી માટેના પ્રયત્નોની ગતિ વધારવી રહી. આ એક મહત્વનું સકારાત્મક બની રહેશે પગલું છે, પણ નવી પેઢી માટે આજે સાચવેલી ભાષા આપણી આવનાર બીજી નિતનવી પેઢીને એક અનોખી ભેટ હશે.