ટેકનોલોજીના યુગમાં આત્માની ખોજ અને સંવેદનાઓનું પુનરાગમન
ટેકનોલોજીના યુગમાં આત્માની ખોજ અને સંવેદનાઓનું પુનરાગમન કુદરતનો એક સનાતન અને અચળ નિયમ છે. પૃથ્વી પર એ જ જીવ લાંબો સમય ટકી શકે છે જે બદલાતા પર્યાવરણ સાથે અનુકૂલન સાધી શકે. પક્ષીઓ કે પ્રાણીઓને જુઓ. જ્યારે વાતાવરણ પ્રતિકૂળ બને ત્યારે તેઓ સ્થળાંતર કરે છે, પરંતુ પરિસ્થિતિ સાનુકૂળ થતાં જ પોતાના મૂળ નિવાસસ્થાને પાછા ફરે છે. કુદરતના આ સાદા નિયમમાં માનવજાત માટે એક મોટો સંદેશ છુપાયેલો છે. માનવીએ ભૌતિક સુખ સુવિધા અને ઝડપ માટે ડિજિટલ ક્રાંતિ સર્જી, પરંતુ આ ક્રાંતિ વચ્ચે આપણે આપણા મૂળિયાં એટલે કે પ્રેમ, હૂંફ અને સાચા માનવીય સંબંધો ભૂલી રહ્યા છીએ. આજે સમય આવી ગયો છે કે આપણે ટેકનોલોજીના અતિરેક વચ્ચે આત્માના ડિજિટલ ડિટોક્સ વિશે ગંભીરતાથી વિચારીએ. સામાજિક માધ્યમો અને ડિજિટલ ક્રાંતિએ આપણને વિશ્વ સાથે જોડ્યા જરૂર છે, પરંતુ સામે પક્ષે ઈર્ષ્યા, અસહનશીલતા, હિંસા અને સતત સરખામણીની એક એવી અંધારી દુનિયા પણ ઉભી કરી છે જેણે માણસની ધીરજ છીનવી લીધી છે. આજે શારીરિક અને માનસિક અત્યાચાર એટલા સામાન્ય બની ગયા છે કે સમાજ તેને નિષ્ક્રિયપણે સ્વીકારી રહ્યો છે. હમણાંની જ એક ઘટના માનસિકતા સ્પષ્ટ કરે છે. એક યુવતીએ એક છો...